Sevgi ve Faydalı olabilme konusuna;hem görevim gereği Dini açıdan,hem de branşım gereği Sosyolojik açıdan bakmak istiyorum.Peygamberimiz Hazreti Muhammed (s.a.v.) Efendimiz: “İnsanların en hayırlısı, insanlara faydası dokunandır.” buyurmaktadır. Yunus’un ifadesiyle konuya biraz daha yaklaşacak olursak: “Yaratılanı severiz, yaratandan ötürü” hakikatını bütün çıplaklığı ile gözlerimizin ve gönüllerimizin önüne sermek gerekir.İnsanlar, geçici olan bu dünyaya kulluk görevlerini hakkıyla yapmak ve bütün yaratıklara-mahlûkata faydalı olmak için gönderilmişlerdir. Fayda ve iyilik; başkalarına yarar sağlamakla elde edilir. Peygamber Efendimizin bu hadisi şeriflerinin ışığı altında -ayrım ve seçim gözetmeden- bütün insanlığın iyiliğini istemek, bu hususta elden gelen gayreti göstermek ciddi bir görevdir. Hem çok kısa ve geçici olan dünya hayatında hem de ebedi olan ahiret hayatında  mesut ve bahtiyar olmanın yolu, bütün insanların iyiliğini istemek, ancak bu hususta ciddi bir çalışma içinde bulunmak ile mümkün olabilir. Böylesine bir sevgiyi hayat boyu devam ettirmek lazımdır. Madem ki bir imtihana tabiyiz, her halimiz, her fiil ve hareketimiz ve yaşantımızın her anı yaratanımız tarafından kontrole tabi. O halde bu dünya imtihanını kazanmak ve sonunda pişman olmamak için insanlar arasında barış, huzur ve kardeşliğin yaymalı ve kulluk vazifelerimizi hakkıyla yerine getirmeliyiz. İnsanlara yapılan iyilikler, her türlü hayır ve hasenatlar bir gösteriş için veya ileride başa kakmak, o kimseyi küçük düşürmek maksadıyla değil,sadece Allah rızası için yapılmalıdır.İslam iyilik, huzur, kardeşlik, barış ve selamet gibi çok yönlü manalara gelmektedir. Bu durumda İslam dininin temeli iyiliktir. Bu iyilik sadece insanlara, yalnız beşeriyete mahsus olmayıp bütün yaratılanlara, hatta bütün nebatata bile şamil olmalıdır. Varlıkların tümüne karşı her insanda bir sevgi, bir şefkat ve bir iyilik duygu ve düşüncesi hakim olmalı ve bunu ömür boyu devam ettirmelidir. Hayırlı ve başkalarına yardım elini uzatan insan hem Yaratanımız Cenab-ı Allah (c.c.) tarafından, hem de yaratılmış cümle varlıklar tarafından sevilir. Dikkatle incelendiği, ciddi bir araştırma yapıldığı ve ilahi emirlere ve nehiylere hassasiyetle nüfuz edildiği zaman daha net ve daha berrak bir şekilde; İslam Dini’nin iyilik, şefkat, rahmet ve merhamet üzere bina edilmiş olduğu görülür. Böylesine üstün güzelliklere, iyiliklere varis olan müslüman en hayırlı ve en faydalı insan olur. Bilhassa bu zamanda beşeriyet böyle insanlara, böyle müslümanlara çok muhtaçtır. İnsanları sevmek, ihtiyaç sahiplerine yardım elini uzatmak, hayırlı bir insan olma yolunda ilerlemek özel bir duygu ve her yönüyle çok güzel bir özelliktir. Beşeri münasebetleri gelişmemiş kimselerden hiç kimseye fayda gelmez. Kendilerini dev aynasında görenler, benden sonrası tufan diyenler ile “egoist” yani “ben”  hastalığı olanlar kesinlikle hayırlı ve faydalı insan olamaz. Bir kimseye selam vermek, onunla sohbet etmek veya hal-hatır sormak, hatta bir tebessüm, bir gülücük bile insanlar arasında bir hayra vesile olur. Hayrın ve faydanın azı-çoğu, küçüğü-büyüğü yoktur.  Onu ancak Cenab-ı Allah (c.c.) bilir. Olaylara her iki pencereden baktığımızda yani hem Din hem de sosyal pencereden baktığımızda deklemi çözmek çok basit.Çıkan sonuç şu: X=SEVGİ
Selam sevgi ve saygılarımla